Wij prediken niet onszelf..... maar Jezus Christus als Heere

Mooi en verrassend!

Ja! Mooi en verrassend was voor mij deze zondagmorgen 5 juni 2016. Het was het “eerste keer wakker worden” van deze periode in Peru. Op de lange reis vermenigvuldigen je gedachten duizendmaal.. of misschien nog wel meer. Twaalf uur stil zitten zonder bekenden om je heen. Tijd in overvloed om je gedachten de vrije loop te laten.

Niet zo vreemd dat je gedachten dan toch steeds weer bij de dienst van  onze Heere God komen. Juist in Zijn diens gaan we deze reis weer maken. Juist in Zijn dienst mag ons leven waarde hebben. Met de titel van deze studie gaan de gedachten natuurlijk direct naar de prediker, de evangelist, de dominee, de zendeling, de voorganger…

Dat deed ons dagboek ook. De dagtekst was: Want wij prediken niet onszelf, maar Christus Jezus, de Heere;…. en onszelf, dat wij uw dienaars zijn om Jezus’ wil.

We gaan eerst het verband lezen waarin deze tekst staat.

1 Daarom aangezien wij deze bediening hebben, naar de barmhartigheid, die ons geschied is, zo vertragen wij niet;

2  Maar wij hebben verworpen de bedekselen der schande (alle schandelijke praktijken, die het licht niet kunnen zien) , niet wandelende in arglistigheid, noch het Woord van God vervalsende (niet met sluwheid Gods Woord vervalsende), maar door openbaring van de  waarheid onszelf aangenaam makende bij alle gewetens van de mensen, in de tegenwoordigheid van God.

3  Doch indien ook ons Evangelie bedekt is, zo is het bedekt in degenen, die verloren gaan;

4  In wie de god van deze eeuw (van deze tijd) de zinnen verblind heeft, namelijk van de ongelovigen, opdat hen niet bestrale de verlichting van het Evangelie van de  heerlijkheid van Christus, Die het Beeld van God is.

5  Want wij prediken niet onszelf, maar Christus Jezus, de Heere; en onszelf, dat wij uw dienaren zijn om Jezus’ wil.

6  Want God, Die gezegd heeft, dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is Degene, Die in onze harten geschenen heeft, om te geven verlichting van de  kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus.

7  Maar wij hebben dezen schat in aarden vaten, opdat de uitnemendheid van de kracht zij van God, en niet uit ons.  2 Korinthe 4:1-7.

 

Ik heb hier het schrijven onderbroken om mee te luisteren met de dienst in de Imanuelkerk in Barendrecht. Dominee P. Visser ging voor in de bediening van Woord en gebed. In het openingsgebed legde hij nadruk op de prediking als spiegel. “Houdt ons Uw spiegel voor en geef dat wij niet ons omdraaien maar aandacht schenken aan wat we dan zien”.  (Over een paardagen zal ik D.V. de link om naar deze preek te kunnen luisteren, op fb zetten)

 

Dat trof me! Wij hebben niet zoveel zin om onszelf kritisch te bezien. We draaien ons zo gemakkelijk om en lopen weg. Paulus deed dat niet. Hij had geleerd om zichzelf te bezien, te bekijken. Met aandacht. Dat begon toen de Heiland hem riep op zijn woeste tocht naar Damascus  (Handelingen 9)

Jacob heeft dat ook moeten doen… en gedaan in Genesis 32:24-31. God hield hem de spiegel voor. God houdt ook elke prediker en elke voorganger de spiegel voor in het stukje dat Paulus schrijft. Maar al te veel leven we verder en verder zonder in de spiegel te kijken. Zonder onszelf als voorganger te zien. Maar ook als Christen, gewoon gelovige… Het gaat niet om ons. Het gaat niet om mij. Het gaat om Jezus de gekruiste die de hemel openscheurde toen Hij aan het kruis uitriep: “HET IS VOLBRACHT”!

Daar volbracht Hij wat wij nooit kunnen volbrengen. Daar betaalde Hij wat wij nooit kunnen betalen: Onze grote schuld bij God!

En daarom, daarom alleen, schrijft Paulus hier aan de gemeente van Korinthe, daarom gaat het niet om ons maar om Jezus Christus.

Evangelie prediken is niet een leer prediken. Het is niet dogma’s verdedigen. Het is niet mijn standpunt verdedigen. Het is niet de leer van mijn kerk overbrengen.

Het Evangelie is niet een leerstuk. Het is geen leer, geen opvatting, geen uitspraak van een kerkvergadering. Het is geen leerstuk van onze universiteit of theologische school…. Het is geen levensbeschouwing of cultuuronderdeel. Het is ook niet de beleving van een kind van God. Nee!

Verre van dit alles. Het is iets volkomen anders. Niet iets van onze wereld. Maar het wordt in onze wereld ingebracht door God Zelf. Het valt als het ware zomaar tussen onze beslommeringen en worstelingen binnen.

Het Evangelie is een gebeurtenis. Ontzagwekkende, schokkend, majestueus en een afgrijselijke werkelijkheid. Het Evangelie is de dood van Jezus. De dood aan het kruis om onze schuld. Maar het is ook het leven. Jezus die opstond uit de dood! Jezus die leeft.

Paulus heeft het begrepen. Hij brengt alleen deze boodschap. Hij jubelt de boodschap uit. Hij strooit hem uit naar alle kanten. Hij stuurt recht op het hart aan. Op uw hart, op jou hart.

Die boodschap: Jezus stierf…. Jezus leeft…. Die boodschap hebben we nodig. Die boodschap moet gepredikt worden. Die boodschap moet gelooft worden.

Aan een leer, aan dogma’s, aan regels en voorschriften, aan denkwijzen, aan ideeën, aan meningen, aan opvattingen…. Hebben we niets. Niet in ons leven en niet bij ons sterven. We hebben Jezus nodig als de Heer van ons leven. Jezus die ons bevrijdt en behoudt.

Niet wie en wat en hoe wij zijn is belangrijk. Maar Wie Hij is. Jezus. En dat moet de preek uitstralen, uitjubelen.

Maar dat moet ook ons leven uitstralen en uitjubelen... opdat we bouwers zullen zijn aan het Koninkrijk dat komt.

Paulus, de grote heidenapostel, wist zich een dienaar van de mensen.Hij wilde niets anders dan waar hij ook maar kwam; in steden of dorpen, Jezus verkondigen. Jezus als de grootste gebeurtenis van alle tijden. In onze tijd moeten predikers in de eerste plaats oppassen dat ze niet "groot" worden. Ze dienen een grote gemeente, ze hebben een grote taak, ze zijn bij veel dingen betrokken, ze moete aan veel zaken leiding geven. ze moeten....

En vaak schiet er haast geen tijd meer over om de grote gebeurtenis uit te bazuinen, en de mensen te smeken om tot Jezus te komen. Geen tijd om het tot iedereen te roepen: Jezus leeft. Studeren op grote problemen, Evangeliseren in andere plaatsen of zelfs andere landen, organiseren, combineren.... 

Paulus zei: Wij bidden de mensen om te komen. Wij smeken als gezanten van Christus. 

En zo mogen en moeten we allemaal leven opdat er van de gemeente een stem een klank, een geur uitgaat. Positief. Laten we zo in de wereld staan en werken aan het koninkrijk van onze Heere en Heiland.