Samen nadenken over struikelblokken in de Christelijke kerken

12. feb, 2019

Ongeloof is toch zo heel erg!!!!!!

Heeft u, heb jij er wel eens aan gedacht dat ongeloof in de Bijbel naar voren komt op een zodanige wijze dat het Jezus zelfs machteloos maakt?

Ik wijs u twee Bijbel teksten; HET SPEELT IN Nazareth, de plaats waar Jezus bijna 30 jaar gewoond had.;
Mattheüs 13:58  “En Hij deed daar niet veel krachten vanwege hun ongeloof”.

Marcus 6: 6  “En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof. En Hij trok de dorpen in de omgeving rond en gaf er onderwijs”.

 

Jezus kon in Nazareth geen kracht doen.

Hij, die zieken genas en doden opwekte, kon daar niets uitrich­ten.

Hij wilde hen zegenen en men maakte het Hem onmoge­lijk door ongeloof. Hoe is het mogelijk?!

 

Weet je als mensen zijn we eigenlijk net als een lege fles, die midden in het water drijft. Hij blijft gewoon leeg. Al kolkt het water nog zo hard. Als stroomt de rivier door een waterval,  hij blijft LEEG. Hij is en blijft leeg en blijft leeg. Ook al drijft hij 200 kilometer met de stroom mee.

Als de kurk er niet afgehaald word, blijft hij voor altijd leeg.

 

Die kurk is het angstaanjagende beeld van ons ongeloof. Die kurk zit er ingeslagen. Zo vast als een muur.

Ook het ongeloof van hen die zich Christen noemen is ten hemel schreiend. Het ongeloof van mensen die iedere zondag naar de kerk gaan. Van mensen die heel hard halleluja roepen. Van mensen die diep in nood zitten over de vraag of hun zonden wel vergeven zijn…

Door hun ongeloof laat het Evangelie hen koud. Zij hebben niets aan al die heerlijke beloften die God schonk. Moe­deloos zitten mensen neer, gebukt onder de zorgen van het leven.

Zij kunnen hun zonden niet kwijt raken, geen vergeving vinden…

Anderen werken in Gods Ko­ninkrijk, alles mislukt... geen vrucht.

Maar de kurk blijft op de fles.

En zo schiet er slechts één ding over: het is alles de schuld van uw ongeloof.

Dat u leeft met veel angst en schrik zonder uitkomst te zien…

Dat jij geen toekomst hebt omdat je in zulke slechte omstandigheden bent op gegroeid.

Dat je geen hoop meer hebt omdat altijd alles je toch tegen zit.

Dat je bang bent dat je niet tot Gods kinderen kunt behoren…

Dat je werkt en werkt en geen vrucht ziet op je werk, in zending, evangelisatie, prediking en pastoraat in de gemeente waar God je een plaatsje geeft…..

Dat je onbekeerd verder leeft zonder naar Jezus te vluchten om Zijn hulp en zegen.

De Heere Jezus plaatst ons midden in de genade, maar Hij behandelt ons als mensen. Als redelijke en zedelijke wezens. Hij stelt ons zelf verantwoordelijk voor onze daden.

We staan ook voor keuzes in het dagelijks leven; Electrische fiets of gewoon blijven trappen? Ga ik van baan veranderen of blijf ik waar ik ben? Doe ik die bruine jas aan of koop ik nu een groene?

Doe ik pindakaas op brood of hagelslag?…

Wat zegt u? Belachelijk om dit te vergelijken met ongeloof en geloof?

Nee! Is niet belachelijk maar bittere ernst!

U, jij, kiest wat je op brood zult doen, of je gaat lopen of de auto pakt. Of je op de hoek benzine tankt, of voor 3 cent per liter minder, in een ander dorp.

U kiest, u komt tot een besluit…. en voert het uit. De kurk gaat van de fles af en uw, jouw besluit wordt uitgevoerd.

 

Maar zo gauw als het op het geestelijk terrein komt blijft de kurk op de fles. Muurvast er in geslagen.

De Heiland is verwonderd over dit ongeloof!

Hij stelt ons voor de keus geloof – ongeloof……

En wel op zulk een wijze, dat het niet mogelijk lijkt dat iemand niet zal geloven wat Hij zegt. “Komt tot Mij, en leef!”

Aan ons ongeloof ontneemt Hij alle rechten. Hij wil ons ongeloof verjagen. Hij luistert niet naar onze „vrome’' of “ongelovige” verontschuldigingen. Hij is niet onder de indruk van onze verontschuldiging dat we niet kunnen geloven.  

Hij is niet onder de indruk van onze opmerkingen dat de kerk ook niets te bieden heeft.  Hij wordt er niet stil van als je zegt dat het toch allemaal niks is. Hij probeert steeds maar weer te bereiken dat je  de kurk uit de fles zult trekken, en dat je kiest om naar Hem te luisteren. Om Hem te geloven. Hij drijft u in de hoek zodat je niet weg kunt komen: u, jij bent niet te slecht voor Jezus. Erken toch uw, jouw, ongeloof en geef je over. Wat is ons ongeloof pijnlijk voor Jezus!

Hij is er ontsteld over. 't Is alsof Zijn stem klinkt: „Ik zou je zoo graag willen helpen: waarom wijs je mij dan af?. Waarom kies je voor de zonde, voor de wereld, voor alles wat geen waarde heeft. Waarom kies je voor een leven met vragen of het voor jou wel mogelijk is?”

Zie op die smekend - uitgestrekte handen, die ontroerde ogen, om uwentwil vol smart.

De Heere Jezus laat u, laat jou, niet los, Hij heeft gestreden en geleden geworsteld om uw/jouw leven. Geef u aan Hem over met al uw ongeloof en afkerigheid.

Of moet het ons gaan als den mensen in Nazareth? “Hij verwonderde Zich over hun ongeloof”.  Hij verwonderde Zich er over dat ze niet wilden luisteren naar Zijn liefdesstem.

Jezus genade kan niet werkeloos blijven. Als u niet voor Hem wilt kiezen (net als in Nazareth) en u/ jij sluit Hem buiten… dan gaat Hij straks verder, u voorbij.

En dat is dan toch door uw eigen schuld.

Open einde……

Conclusie is voor jou…. voor u…..

En het antwoord is ook voor jouw, voor uw verantwoording!

 

3. dec, 2017

 

NAAR BENEDEN VOOR EEN NIEUWE FOPSPEEN

 

"FOPSPENEN" AAN DE WASLIJN !  

HELEMAAL NAAR BENEDENM SCROLLEN VOOR DE LAATSTE PLAATSINGEN

LIEVE LEZER...

Ik wil even heel nadrukkelijk uw aandacht erop vestigen dat we hier geen theologische debatten gaan voeren. Ook gaan we niet uitvoerig op de vragen in maar alleen is het een proberen om de verkeerde gedachten, die er leven te ontzenuwen. Wil je uitvoerig antwoord op vragen dan blijft altijd  Refoweb de juiste plaats! Het kan ook zijn dat je vraag of opmerking niet geplaatst word. We houden ons het recht voor dit zelf te beslissen, zonder opgave van rede. Schimpen op kerken of dominees of broeders of zusters is altijd verboden.

1-12 vraag: Is het voldoende als je weet dat je zondaar bent, je gelooft dat Jezus daarvoor geleden heeft en het volbracht heeft. Als je oprecht en echt je zonden belijdt, is dat dan voldoende om te weten dat God je in genade aan zal nemen?

Al heb je dan al jaren gevraagd om een nieuw hart en gebeden of God je zonden wil vergeven, een gebed van een zondaar zal Hij toch nooit afwijzen?

Dat is zeker waar! De hele Bijbel is er vol van: God zal nooit een zondaar afwijzen. Het is een helder getuigenis van de Heiland Zelf: Johannes 6:37  Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen; en die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen. Er is geen andere weg dan gaan tot Jezus Christus. Hij is Redder, Verlosser, Zaligmaker.  Houdt vol in het zoeken van Hem. Maar bedenk ook dat de Heere God nadrukkelijk oproept tot bekering. Terugkeren, je omkeren naar God toe. Jezus Zelf heeft gezegd: Berkeert u en gelooft het Evangelie. Markus 1:15. Houdt moed!

Ik denk dat Johannes 3:14-21 heel troostrijk en bemoedigend kan zijn voor je. Jezus stelt geen voorwaarden dan: KIJKEN. Net zoals Mozes het deed. Niet kijken met een brok van ongeloof in je hart, maar met in de volle overtuiging dat bij de Heere Jezus alles te krijgen is................

Vraag 3-12  EERSTE KEER AAN HEILIG AVONDMAAL Toen ik de eerste keer aan het Heilig Avondmaal geweest was kreeg ik van de kerkenraad de vraag: "Bent u uitverkoren?" Mijn antwoord was heel kort en vanuit een heel verbaasd gevoel: "Dat weet ik niet, ik hoop het". Het antwoord was verpletterend: "Dan mag u ook nog niet aan het Avondmaal". Is dit waar?

Nee! Het Avondmaal is niet ingesteld om naar voren te gaan in de kerk om te laten zien dat je uitverkoren bent. Of om te demonstreren dat je een kind van God bent. Het heeft een heel ander doel. In het bekende oude Avondmaals formulier staat dat het is om te belijden dat ik midden in de dood lig. Dat ik geen andere hulp heb dan de Heere Jezus. Waartoe heeft de Heland het Heilig Avondmaal ingesteld? Om met elkaar de dood van de Heere Jezus te gedenken. Hij heeft het ingesteld om het in de gemeenten met vreugde te vieren. 

4-12 inzending: Doe dat tot Mijn gedachtenis. Niets meer, niets minder. 

 4-12 Vraag: Mooi hoor. Ik vraag me alleen af hoe “midden in de dood liggen” rijmt met Rom. 6:4, 8:2 en Efeze 2:1,5, Zijn we met ons Gereformeerd gedachtengoed niet voorbij gegaan aan de Bijbelse gedachte dat we geen zondaren meer zijn als we wandelen in Hem?

Antwoord: Rom 6:4 gaat niet over geen zondaar meer zijn, maar om in een nieuw leven te wandelen. Levensheiliging. Rom 8:2 is een vrijgemaakte zondaar. Efeze 2 geeft nadrukkelijk aandacht aan de levendmaking door het geloof in Christus. Door de wedergeboorte. Maar deze teksten met elkaar wijzen ook heel nadrukkelijk naar de opmerking "midden in de dood liggen".  Buiten Jezus is er geen leven. Als je in dat bewustzijn Avondmaalganger bent zul je ook zeker een zegen ontvangen aan de tafel. Door de dood en de opstanding van Jezus zijn allen die geloven van de schuld en de straf verlost.... maar nog steeds zolang ze leven blijft er de persoonlijke strijd (in Gods kracht) tegen de zonde nodig.

4-12 Vraag: Ik heb een vraag over de "tafelwachten". 1. Dit lees je nergens in de Bijbel, en 2. de ene zondaar kan toch niet tegen de andere zondaar zeggen je mag niet aan gaan? 

Is helemaal niet zo schokkend als het wel lijkt hoor! Niet alles wat in de kerk gebeurd staat in de Bijbel, De tafelwacht is in de eerste plaats bedoeld om orde te handhaven in de gemeente, ook tijdens het Avondmaal. Tevens is het een goede hulp voor de dominee. Natuurlijk hebben zij ook de taak om toe te zien wie aangaan aan de tafel van de Heiland. Maar ze zullen niet gauw iemand weren. Alleen als dat echt nodig is. En…. de ene zondaar mag wel wat zeggen tegen de andere hoor. Wat denk je van een dominee….? Is die geen zondig mensenkind ? En toch heeft hij zeggenschap in zijn preek.

4-12 Vraag: Hoe kan iemand deelnemen zonder te geloven in de Heer Jezus? Is dat geen onwaardig eten. Onderscheidt zo iemand het lichaam van de Heer? Er staat toch nergens in de Schrift dat wie het brood breekt zegt in de dood te liggen. Wie deelneemt verkondigt de dood van de Heer:
Want zo dikwijls als u dit brood eet en deze drinkbeker drinkt, verkondig de dood van de Heere, totdat Hij komt. (1 Korinthe 11:26)

Er kan zeker wel iemand deelnemen aan de tafel van de Heere zonder dat hij of zij echt gelooft.  Vindt het heel interessant of denkt te geloven. Wil niet achterblijven, enzovoort. Degene die het brood breekt zal ook zeker moeten toegeven dat er voor hem geen hoop is buiten de Heiland. Als hij echt de Heere Jezus kent zal hij ook zichzelf kennen als een zondig mens. Tot aan de dood toe. Je laatste opmerking is zeker waar: De dood van de Heere verkondigen…. Dat wil zeggen: Het aan iedereen laten horen (en zien) “Ik verwacht mijn leven van Hem”.

4-12 Vraag: Ik denk dat we het gewoon niet ingewikkelder moeten maken dan de bijbel doet. Als je gelooft ben je geen zondaar meer (Rom. 5:8), maar een nieuwe schepping (2 Kor. 5:17) en vol van goedheid (Rom.15:14).
We hebben immers de Geest ontvangen, waardoor we de zonden kunnen overwinnen (Rom. 8). De reden dat wij ook nog weleens zondigen, komt doordat we dan niet naar de Geest, maar naar ons vlees leven (Rom. 8:13). Want in ons vlees woont niets goeds (Rom. 7:18).

Niet verder redeneren. Denk even na: wie is een zondaar? Iemand die zondigt, toch? Wat is de straf op de zonde?  De dood, toch? Elke zonde verdient de dood. Maar…..: er is geen verdoemenis meer voor wie in Christus is!  Romeinen 8:1 De Heiland is hierin ook duidelijk in Johannes 13. Er is ook vergeving nodig voor de dagelijkse zonden. Joh. 13:6-10

 

4-12 Vraag:  als je aan het heilig avondmaal mag gaan dan ben je uitverkoren! anders kun je toch niet aangaan. Als je weten mag dat Christus je borg is, dan kun je toch de conclusie maken dat je uitverkoren bent.

Met dit soort conclusie vragen moeten we voorzichtig omgaan. Je kunt niet stellen:  Ik mag aan het Avondmaal dus ben ik uitverkoren. Uitverkiezing is een zaak achteraf: “Heere, dank U wel, als u me niet uitverkoren had, dan had er niets van mij terechtgekomen". Het Avondmaal is niet een bevestiging van uitverkoren zijn of niet. Het Avondmaal is een zaak van de oefening van het geloof, van de praktijk van het geloof. 

 05-12 Inzending: Het is allemaal zo eenvoudig, De Here Jezus nodigt bv joh 7:37 en op vele andere plaatsen in Gods Woord. In en door Hem mogen we komen , in alle vrijmoedigheid tot de troon der genade (Hebr 4:16 etc) Het is mijn gebed dat velen binnen de div kerken wederom geboren worden, zoals de bekende leraar uit joh 3, hij kwam midden in de nacht bij de Here Jezus. Misschien is het wel midden in de nacht voor vele lieven mensen uit de kerk, om juist nu tot de Here Jezus te komen.

07-12 Inzending: Broeder ik zag nu pas de fopspenen. Wat een mooi idee om dit zo te benomen. Ik ben zo moe geworden toen ik ontdekte wat mijn "geloofsopvoeding" eigenlijk inhield.IK BEN ALLEEN MAAR ZOET GEHOUDEN. Gelukkig heeft de Heere God mij de fopspeen uit de hand geslagen. Hij heeft mijn ogen geopend voor heel veel dingen die alleen zoethouderij geweest zijn. Die blinde man die door Jezus ziende gemaakt werd, zag de mensen als bomen wandelen. Hij zag het helemaal niet goed. Zo is het bij mij ook geweest. Alle regeltjes die in in Ger.Gem in Ned kreeg voorgeschreven, hebben geen waarde. Het gaat alleen om Jezus.

Ik begrijp je volkomen! Maar ik zou dit niet aan één bepaalde kerk willen ophangen. Toen wij in Tilburg werkten hadden we bijna alleen met Katholieke mensen te maken. Die hebben ook heel vaak gezegd: "We zijn alleen maar zoet gheouden. We moesten trouw blijven aan onze moeder, de kerk. In Reformatorich Nederland is natuurlijk lng niet alles "zoethouderij" geweest. Vaak werden dingen verkeerd benoemd omdat men niet meer kennis had, en omdat men zelf Jezus niet kende, maar toch graag de kinderen bij de kerk hield.

09-12 Vraag: Mijnheer van Dooijeweert u houdt lezingen over: Zaliging,  Heiliging, Verheerlijking. Is het heel belangrijk om de verschillen hiervan te kennen?

JA! en NEE! Ik wil daar graag over meedenken. Ik hoop er later op terug te komen. Wat uitgebreider. Ik wil er nu dit over zeggen: Zaliging geeft recht op de Verheerlijking. Heiliging bereidt ons toe op Verheerlijking. 

13-12 ingezonden vraag: Het drieluik: "zaligmaking, heiligmaking, verheerlijking", is dat voor ieder mens hetzelfde? Ik zou dat graag willen weten omdat op huisbezoek aan me gevraagd werd: "Heb je Bethel beleefd en ken je Pniel?" Toen kwam de opmerking dat je alle trappen in het geestelijk leven doorgamaakt moet hebben om zalig te kunnen worden. Dit laat me niet meer los. Ik heb gezocht in de Bijbel, maar ik kan het niet vinden. Ik snap het niet zo goed. Paulus was een woeste vijand van de gemeente van Jezus Christus, Hij wilde ze allemaal wel uitroeien. Daarvoor was hij onderweg naar Damascus. En dan komt zomaar Jezus op hem af en pakt hem bij de keel: "Waar ben je mee bezig?" En hij zegt gelijk twee heel bijzondere dingen: eerst "Wie bent U Heer". Hij weet al wie tegen hem praat. Dan zegt hij: "Wat moet ik doen Heer?". Hij is gelijk gewillig.  Hij weet gelijk ook wie Jezus is. Hij wil naar Hem luisteren en doen wat Jezus zegt. Hij aanvaart zonder meer Jezus als Heer. Ik kom er niet helemaal uit: Hij had tcoh geen trappen of stappen naar Jezus? Waarom kan dat nu niet meer zo.

Omdat het één van onze lezingen betreft zal ik over deze vraag iets meer zeggen. Dit is nu weer zo'n typische fopspeen!! Je houdt mensen met mooie verheven woorden aan het lijntje. Maae zo kom je niet verder. Zo blijf je navelstaren. Aan de waslijn er mee! Weggooien hoeft niet, maar wel laten doorwaaien! Zijn er trappen in het genadeleven? JA! Je hebt zoekers, bidders, vinders, belijders, getuigenden.... maar dat zijn geen "trappen" of "stappen". Gods opzoeken van, Gods omgaan met mensen is geen "stappenplan". In dat huisbezoek sporaken ze over "ervaringen"van mensen. Misschien wel heel lieve mensen, heel trouw kinderen van God. Zij hebben hun ervaringen. Wij mogen die ervaingen niet gaan neerleggen als een maatstok, of stappenplanWij, als mensen, hebben graag een vast plan voor ogen dat we stap voor stap kunnen volgen. Maar dat bestaat niet in de weg van het komen tot Christus. Ieders weg is origineel. Bethel en Pniel waren ervaringen van Jacob. Het kan dat je je daarin herkent. Geweldig toch? Maar mijn ervaringen kunnen weer heel anders zijn en die van jou weer anders en van je moeder ook weer anders.

Het kan zelfs wel helemaal op zijn kop staan. Ik lees in Handelingen 8:8 "En er werd grote blijdschap in die stad". Het lijkt wel of het daar juist met blijdschap en dankbaarheid begon. Welnu, dat is nog waar ook. Terwijl ik in Handelingen 2:37 lees: "zij werden verslagen van geest". Daar was geen bljdschap maar nood. Terwijl er in Samaria geen nood was maar blijschap. Laat al die gedachtenspinsels van mensen, over volgorde, voor wat ze zijn. Er zit altijd een kern van waarheid in en soms zijn het zelfs grote waarheden, maar de Heere onze God gaat met ieder mens Zijn weg. Zoals Hij dat wil en niets anders. Hij gaat ook met jou Zijn eigen weg. De oude Eli had een veel beter advies aan Samuel. Hij: "Als de Heere nu weer roept, zeg dan; 'Spreek Heere Uw knecht hoort".

Dat zeg ik vandaag tegen jou ook: luister wat de Heere tegen je zegt. Volg Zijn stem en boodschap en laat je niet door iedereen ontmoedigen. Ga verder op de weg die je ingeslagen bent.

13-12 ; bericht: In de bijbel lees je in de Evangeliën heel vaak dat Jezus spreekt: gaat heen, uw geloof heeft u behouden. Dat klinkt zo anders dan in onze kerk klinkt, is het een wonder als je een kind van God wordt, staat zo ver van je af. Terwijl wanneer je in de bijbel leest, dat deze mensen door het geloof in Jezus behouden zijn. Hoe hoopvol klinkt dat!  Ik vind dat echt een worsteling...

Dit is ook echt een vraag voor "REFOWEB" Dat kan inderdaad een hele worsteling zijn, maar geef je al worstelend over aan de Heiland. Vraag de Heere om meer licht en inzicht, maar vraag vooral om de werking van Gods Geest in je hart. Het wonder in het Christelijk geloof is vooral dat God geven wil wat Hij van je vraagt. Hij vraagt geoof in de Heiland van de wereld. Hij weet ook dat dit een plant is die slecht wil groeien op onze akker. Hij wil dat geloof ook geven. Houdt aan, grijpt moed en je hart zal vrolijk leven.

14-12 vraagje: Mijnheer Evangelist. ik heb maar één klein vraagje. Op onze catechisatie werd gezegd dat alleen in onze kerk mensen bekeerd worden en als je naar de HHK gaat dat je niet meer bekeerd kunt worden. Is dat echt waar? Mijn zusje is naar de HHK gegaan.

Jammer, maar veel mensen denken dat alleen in hun kerk maar kinderen van God zijn. Dat is een enorme dwaling. Moet je eens goed nadenken: Ik ben van de Gereformeerde Gemeente. Die heb je ook nog in Amerika, Canada, Zuid Afrika, Nieuw Zeeland. Dan zou je daar alleen zalig kunnen worden. In Belgie dus niet? Daar is geen gereformeerde gemeente. Vreselijke gedachte toch! Dit mogen we niet zeggen en zelfs niet denken. Sektarische groepen denken zo. Wij geloven in één algemene Christelijke kerk. De leden van deze kerk zitten in HHK, PKN, Ger Gem, Ger Gem in Ned, Baptisten, Pinksterkerken, Evangelischen, enzovoort! Houdt dit je hele leven vast! Zo wil Jezus dat we het zien. De kerken die wij zien zijn menselijke opdelingen vAn de gemeente van onze Heere en Zaligmaker. Ik zeg daarmee niet dat er geen verschillen zijn, want die zijn er zker wel. We moeten er nauwlettend op toezien dat de prediking zuiver is: "verkondiging van wet en Evangelie", in de naam van De Heere Jezus Hij gaf die opdracht aan Zijn discipelen...En aan onze predikers.

P.S. In Belgie is natuurlijk wel een Evangelisatiepost van de Gereformeerde Gemeente. 

14-12 opmerking: Het is natuurlijk wel een heel verschil waar je naar de kerk gaat, ik bedoel naar welke kerk. Dat gelooft u toch ook wel. De ene is beter dan de andere, dat weet ik zeker!

Het lijkt dat u gelijk hebt. Maar er is niet één kerk zonder fouten en gebreken. Dat ligt niet aan de kerk, niet aan het kerkgenootschap... Maar het ligt aan de mensen die er inzitten, die er lid van zijn. Je bent ook zeker aan jezelf verplicht om te zoeken naar een Bijbelse prediking!

 ???????????????????

15-12 vraagje : Mijn vraag is het volgende: Ik heb gestolen. Ben betrapt, gelukkig! Ik heb ook mijn straf gehad. Ik heb er erg veel spijt van, maar toen ik ergen solliciteerde zeiden ze dat ik niet aangenomen kon worden omdat ik gestolen had. Als je gestolen hebt blijf je altijd een dief.  Is dat echt zo? Ik wil nooit meer stelen.Alleen eerlijk werken.

Helemaal fout. Wie zijn zonden belijdt en laat, die zal barmhartigheid geschieden. Het is een heel groot kwaad, dat heel veel voorkomt, dat men denkt: Eens een zondaar, altijd een zondaar. Het is niet zo. Als u uw zonde laat en u van harte voorneemt om nooit meer te stelen. Dan heb je recht op een gelijke kans met anderen. Zeker binnen de Christelijke samenleving moet dit mogelijk zijn.

23-12 Is dit waar? Hoe weet je welke kerk de echte, ware kerk is? Iemand zei tegen me: "De echte, de goeie kerk is daar waar God op het hoogst verheerlijkt wordt en waar de zondaar op het diepst vernederd wordt".

Klinkt geweldig, maar is niet compleet! Het is een halve waarheid... dus  "een hele leugen!" Het is een deel van een uitspraak uit een preek van ds Smijtegelt, (Bernardus Smytegelt, ook wel Smijtegelt, Smytegeld of Smijtegeld, (Goes, 20 augustus 1665 - Middelburg, 6 mei 1739) was gereformeerd predikant in Borssele (1689-1692), Goes (1692-1695) en Middelburg (1695-1735)).

Hij zegt in een preek: "De ware (echte, goede) kerk is daar waar God het meest verhoogd (verheerlijkt) wordt, en waar de zondaar op het diepst vernederd wordt....

Maar dan moet er nog een heel belangrijk stuk bij! In die preek zegt hij dit ook nog:  ...."Waar die vernederde en verlegen zondaar het bondigst (duidelijkst, krachtigst) op grond van Gods Woord getroost wordt (door hem te leiden naar Jezus), en waar die getrooste zondaar wordt aangezet (aangemoedigd) tot de allerinnigste godsvrucht."

Als dat er niet bij staat is het een halve waarheid... dus een hele leugen

Rode woorden heb ik ter verduidelijking tussengevoegd.

 

  NIEUWE FOPSPEEN

20-01-2018 dringende vraag:  Wie is er op gekomen om een week van gebed te organiseren. Bidden kun je toch niet organiseren? Dat moet toch spontaan uit je hart komen? Weer zoiets van deze tijd. Je moet altijd bidden. Er schiet niets over van de oude gebruiken van de kerk. Is het goed om er aan mee te doen?

 Stop… stop… stop…

Even niet zo snel veroordelen.

Bidden moet inderdaad spontaan uit je hart komen. Maar omdat we als Christenen ook zo heel vaak echte “navelstaarders” zijn, is het wel eens nodig om iets een beetje officieel regelen, te organiseren.

Voor jou lijkt het blijkbaar nieuw. Maar dat is niet juist hoor.

De “Week van gebed” heeft al heel oude wortels en is ontstaan uit een oprecht verlangen om als Christenen een beetje meer met elkaar verbonden te zijn. Met name in het biddend bezig zijn met de dingen die de wereld en de kerk en ons persoonlijk leven betreffen.

De eerste “week van gebed” stamt uit 1846, Het begon op een internationale conferentie in Londen.

Tijdens deze conferentie is veel en diepgaand gesproken over wereldzending en wereldevangelisatie. Er begon in de kerken iets te dagen over de toestand in de wereld. De armoede, de slavernij, de oorlogen….. En de kerk leeft daar middenin, ja, ze is zelf een onderdeel van het geheel dat op de wereld gebeurd. Dat kunnen we als Christenen toch niet aan ons voorbij laten gaan zonder er aandacht aan te schenken….

Geweldig moment! De kerk die zich bewust gaat worden van haar taak; omzien naar de ander. Omzien naar de mensheid in haar nood en verdriet. Maar vooral ook omzien naar de mens zonder kennis van Jezus. “We kunnen die niet aan haar lot overlaten”.

Ook uit Nederland waren verschillende vooraanstaande mensen uit de kerkelijke wereld op deze conferentie aanwezig. Ik noem alleen Capadose, Da Costa, Groen van Prinsterer, mannen die in het geheel van ons kerkelijk gebeuren van de 19e eeuw een belangrijke rol speelden.

In Nederland startte de Evangelische Alliantie de “Week van Gebed” in 1867. Het was daarna een gezichtsbepalende activiteit van de EA. Elk jaar kreeg de “Week van Gebed” een speciaal thema mee.

Dit jaar is het thema: “Recht door zee”. van Gebed van 2018.

De jaarlijkse gebedsweek vindt plaats van 21 tot en met 28 januari. Het thema haakt in op het danklied van Mozes en Mirjam uit het Bijbelboek Exodus. Gods hand leidde het volk Israël  recht door de zee. Een thema dat ons direct doet denken aan een zeer grote daad van God. Een daad waarin Hij het volk Israël, Zijn eigen volk, verloste uit Egypte. Zijn sterke hand opende de zee zodat zij met droge voeten er door konden gaan. Recht-toe, recht-aan naar de richting van het land Kanaän. Na 400 jaar verdrukking en slavernij eindelijk vrijheid.

 

Meditatief.

Deze allen waren eendrachtelijk volhardende in het bidden en smeken. Hand. 1 : 14a  (Lezen Handelingen 1:1-14)

Wat een voorbeeld geeft deze gemeente ons!

Dan moeten we nu ons hoofd wel heel diep buigen van schaamte. Waar is de gemeente die in ootmoed het hoofd buigt om te bidden voor een wereld in nood? Waar is de gemeente van Christus die de minste wil zijn van al zijn broeders en zusters?    

Deze tekst is de Openbare Aanklager van de Christenheid van vandaag. Alle verdeeldheid, en versplintering is de oorzaak van ongeloof en twijfel in de gemeenten zelf.

Ongeloof en twijfel proberen ons de les voor te schrijven. Wie telt het getal van de kerken en kerkjes en op zichzelf staande gemeenten, die zich allemaal als de echte goede gemeente zien? Nederland kent officieel meer dan vijftig kerken. Terwijl ons Jezus bad èn bidt: „Opdat zij allen één zijn.”

In de tekst hierboven zijn de discipelen en de vrouwen bij elkaar, wachtende op de gave van de Heilige Geest. Maar let op:  ze brengen hun tijd niet door met zinloos en leeg gebabbel. En ook niet met twisten over wie de meeste zou zijn.

Ze zitten elkaar niet af te wijzen of te beschuldigen. Ze pleiten op de belofte, bij het afscheid van den Meester ontvangen: “De Heilige Geest zal komen”. En dat niet alleen; Ze bidden. Ze volharden in het gebed. Ze bidden “eendrachtelijk”. Ze bidden als een eenheid. En ze smeken, 't is vurig bidden.

Daar heb je de voorwaarden, waaronder de Heilige Geest geschonken wordt aan de gemeente van Christus. Niet alleen persoonlijk, maar voor de hele Christelijke Kerk. Hoe bidt u? Hoe wordt er in uw, jouw kerk gebeden. Vormelijk? Vluchtig? Met haat en wrok tegen anderen ín het hart?

Wacht u zó op de gave van Heilige Geest?

Begin maar opnieuw! Begin maar met vragen, ´Heere leer ons bidden´ , en ga dan opnieuw op uw knieën.

(een stukje uit ons dagboek)

 

WIL JE OOK EEN VRAAG INSTUREN VOOR EEN KORT ANTWOORD,

OF EEN KORTE OPMERKING, STUUR DIE DAN NAAR: 

                                  Voor "samen nadenken"